Is een minderheidsregering een broodnodige systeemverandering?

Ik houd van systeemveranderingen, of het denken erover. Ze lijken in mijn ogen vaak de enige manier serieuze veranderingen door te kunnen voeren. Systemen lopen namelijk vanuit zichzelf vast. Gödel heeft ons met zijn ‘Incompleteness Theorem’ daarover de eerste (overigens mathematische) inzichten gegeven. En dat al in de jaren 30 van de vorige eeuw.

Ik kan in Nederland best wel een aantal systemen benoemen die gebaat zijn bij echte systeemveranderingen: de organisatie van de gezondheidszorg, ons belasting- en toelagensysteem, onze energievoorziening, onze openbaar vervoersystemen, etc.

Die lijken mij allemaal een hogere prioriteit te hebben dan te gaan experimenteren met een minderheidsregering. Met vandaag, getuige de NOS, een nieuw proefballonnetje: ‘.. misschien wel kabinetsleden van buiten de coalitie ..’. Wat is er mis met het systeem van een meerderheidsregering, of, wat gaat een minderheidsregering wel regelen wat een meerderheidsregering niet kan?

Ik zie één lichtpunt: het lijkt me onmogelijk een minderheidsregering te laten vallen, omdat er geen meerderheid meer is. Die zitten de hele rit dus uit. En dat is zeker een pluspunt.